இரயில்வேயும் கட்டண உயர்வும்

58
Indian commuters clamber onto a local train at a railway station in Mumbai, India, 26 February 2015. EPA/DIVYAKANT SOLANKI

கடந்த ஆண்டு டிசம்பர் 4ம் தேதி இரயில்வே அமைச்சகம் வெளியிட்ட அறிவிப்பில் குழந்தைகளுக்கான அரை டிக்கெட் கட்டணம் நீக்கப்படும் என்று அறிவித்திருந்தது. இதற்கான கண்டனங்கள் தேசிய அளவில் வலுத்த நிலையில் இந்த அறிவிப்பில் சில திருத்தங்களைச் செய்து, புதிய முறையை ரயில்வே அமைச்சகம் தற்போது வெளியிட்டுள்ளது. அதன்படி அரை டிக்கெட் கட்டணத்திற்கு, தனி பெர்த் வசதியோ அல்லது இருக்கை வசதியோ ஒதுக்கப்படமாட்டாது என அறிவித்துள்ளது. அவ்வாறு இருக்கை படுக்கை வசதி வேண்டுமென்றால் முழுக் கட்டணம் செலுத்தவேண்டும்!

உலகின் மிகப் பெரிய இரண்டு நிறுவனங்கள் இந்தியாவில்தான் இருக்கிறது. ஒன்று தபால்துறை என்றால் மற்றொன்று நமது இரயில்வே துறையாகும். இந்தியாவின் வரைபடத்தைப் பார்த்தால் மனித உடலின் இரத்த நாளங்களைப் போலவே வியாபித்திருக்கும் இரயிவே பாதைகளின் கோடுகள்.

இந்தியாவில் இரயில்வே ,முதன் முதலில் 22.12.1851 ல்தான் இந்தியாவின் முதல் சரக்கு சேவையைத் தொடங்கியது. அடுத்த இரண்டு ஆண்டுகளில் பயணிகள் சேவையும் தொடங்கப்பட்டது. இன்றைக்கு இந்தியன் இரயில்வேவின் வயது 165.

சுமார் 70000 கிமீ தூரங்களை தனது இணைப்பால் நிர்வகித்து வரும் இந்தத் துறை சுமார் 18 இலட்சம் ஊழியர்களை கொண்டு இயங்குகிறது. தினசரி சுமார் 500 கோடி மக்களையும் 40 கோடி டன் சரக்குகளையும் சுமந்து திரிகிறதென்றால் இதன் நிர்வாக பெருமையை மதிப்பிடமுடியாது.

இந்தியன் இரயில்வேவை பொருத்தவரை படிப்படியாக வளர்ச்சிகளை கண்டிருந்தாலும், சுதந்திரம் பெற்று இரயில்வே துறை அதித வளர்ச்சிக் கண்டது லல்லு பிரசாத் யாதவ் அவர்கள் இரயிவே அமைச்சராக இருந்த போதுதான் என்பதை யாராலும் மறுக்க முடியாது.

பொருளாதாரம் படிக்காத மேதையாக அவர் திகழ்ந்தார். பிரான்ஸ், அமெரிக்கா போன்ற மேற்கத்திய நாடுகள் கூட ‘இது எப்படி சாத்தியமானது?’ என்ற கேள்விக்கு விடையைத் தேட அவரின் தயவை நாடின!

நஷ்டத்தில் இயங்கி வந்த இரயில்வேத் துறை, அவர் பதவியேற்ற காலத்தில்தான் 13000 கோடிகளுக்கும் அதிகமாக இலாபத்தை ஈட்டித் தந்தது. இத்தனைக்கும் தனது பதவிக் காலத்தில் இரயில் கட்டணங்களை உயர்த்துவதற்கு பதிலாக குளிர் சாதன வசதிகளுக்கான கட்டணத்தை 10% முதல் 20% வரை குறைத்தார். அதுவரை வசதி படைத்த சிலரை மட்டுமே சுமந்துக் கொண்டு காலி இருக்கைகளை அதிகமாக சுமந்துச் சென்ற பெட்டிகள் நடுத்தர மக்களையும் சுமந்துச் செல்லத் தொடங்கியது.

அடிக்கடி இரயில்வே துறையை தனது நேரடி சோதனைகளுக்கு உட்படுத்தி தரத்தை உயர்த்தினார். அவர் தனது பதவி காலத்தில் முதல் முறையாக இரயில்வே ஊழியர்களுக்கு 65 நாள் சம்பளத்தை போனசாக கொடுத்தார். இவ்வளவும், கட்டண உயர்வுகள், குழந்தை, முதியவர்களுக்கான சலுகைகளில் கை வைக்காமல் நடந்த விஷயங்களாகும்.

ஆனால் இன்று மக்களுக்கு சேவை செய்யவே, பிறவி எடுத்ததாக சொல்லிக் கொள்ளும் பிஜேபி அரசு நடுத்தர மற்றும் ஏழைகளின் வாழ்வாதாரத்தில் கைவைக்க தயங்குவதேக் கிடையாது.

இவர்கள் பதவியேற்று இதுவரை 15% அதிகமாக கட்டணங்கள் உயர்த்தப்பட்டுள்ளன. சரக்கு கட்டணங்களையும் கனிசமாகக் கூட்டியது. இப்போது குழந்தைகளுக்கான சலுகையிலும் கை வைத்துள்ளது. இதை விட இவர்களின் ஆட்சித் திறனை மதிப்பிட வேறு என்ன உதாரணம் வேண்டும்?

இப்போது அடுத்த முன்னெடுப்பாக இவ்வளவு பெரிய துறையை தனியாருக்கு தாரை வார்க்கும் முயற்சியில் படிப்படியாக இறங்கியுள்ளது. அவர்களின் வளர்ச்சிக்கு தோதுவாகத் தான் கட்டண உயர்வுகளும். இந்த சலுகை பறிப்புகளும் கூட என்ற சந்தேகத்தை வலுக் கூட்டுகிறது!

இப்போது எப்படி பெட்ரொலியத் துறை தனியாரிடம் சிக்கி மக்களை சிக்கலாக்கியிருக்கிறதோ அதைப் போலவே இந்தத்து துறையும் தனியாரிடம் சென்றால் சீரழிந்துவிடும் என்பதில் மாற்றுக் கருத்து இருக்க முடியாது!

இவர்கள்தான் நமது தேசத்தின் அடையாளங்களை காப்பாற்றக் கூடியவர்களா?

இது போன்ற நடவடிக்கைகளை ஒவ்வொரு மாநிலத்தில் உள்ள ஒவ்வொரு கட்சிகளுமே கடுமையாக எதிர்க்க வேண்டும். இதுபோன்ற சலுகை பறிப்புகளை நிச்சயம் அனுமதிக்கவேக் கூடாது.

ஏழைகளின் ஒரே குறைந்தக் கட்டண வாகனமென்றால் அது இரயில் மட்டுமே! அதையும் வசதி படைத்தவர்களுக்கு மட்டுமே என்ற நிலைக்கு கடத்திவிட்டால், ஏழைகள் என்றுமே ஏழைகள்தான்.

முகமது பாட்ஷா